Kerstnachtviering 2013: Teksten

Door Ds. Aart Mak

Teksten, gebruikt in de Kerstnachtviering van

Kerk Zonder Grenzen, 24 december 2013

 

ER ZIJN MEER VOLWASSENEN BANG IN HET LICHT DAN KINDEREN IN HET DONKER. (Kees van Kooten)

Onderstaande tekst is van Marianne Williamson en bekend geworden door de inaugurele toespraak van Nelson Mandela in 1994:

Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn.

Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.

Het is het licht, niet onze schaduw, die ons het meest beangstigt.

We vragen onszelf: wie ben ik om briljant te zijn, prachtig, talentvol, fantastisch?

Maar wie ben jij om dat niet te zijn? Jij bent een kind van God.

Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.

Er is niets verlichts aan je klein te maken opdat andere mensen

zich bij jou niet onzeker zullen voelen.

Wij zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen.

Wij zijn geboren om de glorie van God die in ons is, te openbaren.

Die is niet alleen maar in sommigen van ons, die is in iedereen!

En als wij ons licht laten stralen, geven we onbewust andere mensen toestemming om hetzelfde te doen.

Als wij van onze angst bevrijd zijn, bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.

 

WE ZULLEN ER ZIJN

Ik zal je bedenken                 

Ik zal je verwachten

ik zal je beschermen

zodat je er bent.

Ik zal je omhelzen

in lichtende nachten

ik zal je vertellen

opdat je me kent.

Ik zal je beschermen

ik zal je benoemen

ik zal je beloven

ik zal voor je zijn.

Ik zal je vertalen

in alle seizoenen

ik zal je herkennen

we zullen er zijn.

Johanna Kruit

(het gedicht staat op de gevel van het ziekenhuis in Bergen op Zoom)

 

DE LEGENDE VAN DE HULST

Het nieuws van de geboorte van Jezus Christus verspreidde zich snel door het hele land. Ook Koning Herodes had er van gehoord en voelde zich bedreigd door de geboorte van de Koning der Koningen. Hij zond zijn soldaten om het kind te zoeken. Jozef, Maria en hun kindje moesten vluchten uit Bethlehem.

Toen zij onderweg waren, op een oude modderige weg, hoorde Maria het geluid van soldaten achter hen. Ze wisten dat de soldaten zouden zoeken naar een man, een vrouw en een klein kindje. Ze besloten het kindje te verbergen tot de soldaten gepasseerd waren.

Snel keek Maria om zich heen. Het hart zonk haar in de schoenen, nergens was een geschikt plekje om hun kindje te verbergen. Het enige dat ze zag was een kleine struik hulst. Elke seconde kwamen de soldaten dichterbij, het getrappel van de hoeven werd steeds luider. In wanhoop legde ze haar kindje onder de struik hulst en bad tot God.

Toen gebeurde er een wonder. De kleine struik groeide plots uit tot een hele grote struik. In de kroon grote glanzende bladeren met doornen. De struik vormde een dak boven het hoofd van het kindje en verborg hem op die manier helemaal voor het oog van de soldaten. Toen die voorbij reden zagen ze alleen een man en een vrouw, en vervolgden hun weg. Het kindje Jezus was nu veilig.

Zo kwam het dat het kleine kindje de hulst zegende. Die zou daarom altijd groen zijn, een symbool van hoop voor iedereen. De besjes van de hulst zouden altijd bloedrood zijn, en verwijzen naar het lijden van Christus.

Van alle planten die bloeien is het alleen de hulst geweest die voor een kort moment Jezus Christus in zijn hart sloot. (bron: onbekend)

 

TUIMELTEKSTEN (zie verder voor bijna 1000 andere: www.tuimeltekst.nl)

Maak van leven geen gewoonte.
Wat weten we van het leven voor de dood?
Het leven heeft geen zin, maar ik wel. (Maarten van Roozendaal)
Laat het leven ook eens van jou genieten.

 

VUISTREGELS, om van het leven geen gewoonte te maken:

Houd op met jezelf met anderen te vergelijken. Het zal je een hoop rust geven.
Erger je niet, verbaas je alleen.
Wijs niet naar anderen, want aan de wijsvinger zit een hand met drie vingers die naar jezelf wijzen en, als je wilt, een die naar boven wijst.
Aanvaard wie je bent en houd op met dat gesleutel aan jezelf.
Doe wat je zegt en zeg wat je doet.
Maak eens een ommetje als je altijd dezelfde weg gaat.
Spreek een vreemde aan.
Verzamel verhalen waar je om moet (glim)lachen.
Doe wat je moet doen, stop dan en verbrand het kleed van je schuldgevoel.
Geloof in God en geniet van het leven.

De hele preek (toespraak) is terug te luisteren op www.radiobloemendaal.nl

 

ZEGEN

Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,

bij alles wat ons te doen staat,

alles wat we beleven mogen,

alles wat ons overkomt.

Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,

in het leven dat we samen delen,

zo kwetsbaar als het is.

Mogen wij vandaag
voor elkaar een zegen zijn,

in ons verschillen en ons gelijken.

Dan zal God ons zegenen in Zijn Naam:

Vader, Zoon en heilige Geest.
Amen. (uit Iona)

 

 

Terug naar overzicht…