Een virus, de hitte, een obsessie en enige hysterie

Door Aart Mak

Na ongeveer twee maanden Buitenkamer ga ik weer naar binnen en wordt het weer Binnenkamer. Niet dat het al koud buiten is. Het is nog augustus. Vroeger was augustus de vakantiemaand bij uitstek. Lang geleden besloten Nederlanders deze maand met het vieren van Koninginnedag. Dat was voor mijn tijd. Koningin Wilhelmina. Augustus, de oogstmaand, genoemd naar de Romeinse keizer die regeerde ten tijde van de geboorte van Jezus, althans volgens de evangelist Lukas. Augustus is ook de maand waarin halverwege de maand het in de Rooms-katholieke kerk grote feest van de Maria-ten-hemel-Opneming wordt gevierd. Ik praat maar even voor me uit in mijn opnieuw betrokken binnenkamer. Ik moet weer wennen. Had een goede vakantie, dat wel. En ben weer aan het werk gegaan. Merkte dat ik gek genoeg niet goed uitgerust was. Ik was weer zo moe als ik voor de vakantie geweest was. Gek, ben ik niet gewend. Ik kan wel, zoals dat het in mijn familie heet, vadsig zijn, maar al moe na een ochtend hard werken, schrijven, intensief luisteren of telefoneren, dat ken ik niet. Ik ben dus naar de dokter gegaan en via een onderzoek van mijn bloed werd het kleine mormel ontdekt. Een virussie. CMV-infectie. Niet ernstig. Verdwijnt wel weer. Hoe? Grenzen in acht nemen, je rustig houden, stoppen als je je moe voelt. En dat doe ik dus. Augustus 2017 is dus voor mij speciaal. Ik ben wel aan het werk, bereikbaar ook, ga ’s avonds ook voor, maar verder even niet zoveel anders. Dan komt het vast wel goed. Rare manier om de oogstmaand te vieren. Oogst waarvan?

Intussen was er toch weer het nodige door mij heen gegaan. Het heeft geen zin om dat allemaal met u te delen. Maar een paar dingen mag u wel weten. Door de hitte die een aantal dagen ook op het Griekse eiland Kreta hing, werd ik meer dan ooit bepaald bij de toekomst. Niet de toekomst in het algemeen maar die van het klimaat dus. Met de gletsjers in Zwitserland komt het niet meer goed, las ik. Grote delen van Zuid-Azië zullen, als het zo doorgaat, door de hitte onleefbaar worden. Aan de andere kant: de positieve veranderingen nemen in aantal ook toe. Het aardgas zal niet zo lang meer onze huizen binnenstromen. De nieuwe Tesla is een elektrische auto die iedereen wil hebben als je er eenmaal in gereden hebt. En in Duitsland gaan ze nu massaal heel veel accu’s bouwen. Zouden we nog op tijd zijn met de groene stroom?

Iets anders dat mij bij vlagen obsessief bezig hield, was wat er in het Witte Huis in Washington gebeurde. Ik betrapte mij op de neiging alles te willen weten. In de hoop denk ik dat het beeld met het gouden hoofd en de lemen voeten zo gauw mogelijk omvalt. Het is nauwelijks te geloven dat iemand nog steeds wegkomt met zoveel belangstelling alleen voor zichzelf en tientallen leugens. Is de chaos om hem heen bewust gecreëerd of een gevolg van onvermogen en botsende belangen van allerlei figuren in zijn hofhouding? De omvang van zijn egoïstische woorden en daden is er inmiddels één van bijbelse proporties. De oude profeten zouden wel raad met hem weten. Tegelijk, dat realiseer ik mij ook, wordt de hele westerse wereld zich hierdoor meer dan voorheen bewust van wat de waarde is van de rechtsstaat, de democratie en de vrijheden waar zij voor staat. Zo helpt de vijand van het goede je bij de les te blijven.

En dan is er tenslotte nog de hysterie. Zo noem ik wat er nu gebeurt met de besmette eieren. Het goedje heet fipronil. Het zal vast niet deugen. En dat middel om ongedierte te bestrijden moet zo snel mogelijk niet meer gebruikt worden. Maar dan zie je hoe het werkt in deze moderne maatschappij. Ik heb niet de indruk dat de NVWA zich daarvan bewust is. Het gaat om een beperkte hoeveelheid eieren. Maar ineens zijn alle eieren uit den boze. Veiligheid is tegenwoordig een bijna religieus thema. Zodra ergens iets aan de hand is, wordt onmiddellijk de circustent opgezet. Een mediaspektakel! Een deskundige slaat een geruststellende toon aan. Maar de journalist vraag door, tot hij op een onzekerheid stuit. Een normale onzekerheid die hoort bij het leven. Maar dan is de beer los. En deugt de sector ineens niet. Of de overheid. En wordt de vraag gesteld wie hier in het verleden verzuimd heeft iets aan te doen. Enfin, het spel staat op te wagen. En de strenge regels moeten nog strenger. Een onafzienbare hoeveelheid goed voedsel wordt vervolgens vernietigd. Allerlei boeren gaan failliet. En het gekste van alles, het gaat helemaal niet om gezondheid. Het gaat om geld. Wat is winst, wat levert verlies op? Ging het om gezondheid, dan was dit nooit gebeurd. Dit heeft met schaalvergroting te maken. En dus met geld. En je moet eens in een supermarkt rondkijken. Wat is duur? Wat is goedkoop? Juist ja, echte gezonde producten kosten nog steeds het meeste. Dus hoezo gezondheid? Maar nu klaar. Er is meer. Gelukkig ook veel goeds en moois. En in de binnenkamer probeer ik er ook de komende tijd weer een verhaal van te maken. Want wat er gebeurt is één, maar hoe je ermee omgaat is twee. Virussie of niet.

Terug naar overzicht…